در ابتدای سالهای دهه سوم قرن نوزدهم، پسری مجارستانی با نام ایگناتس فون پکزلی، بهطور اتفاقی یک جغد را در باغ به دام انداخت که در جریان رها سازی او از دام، پای راست جغد شکست. همانطور که پکزلی بعدها یادآوری کرد با نگاه کردن به درون چشم درشت و واضح جغد، متوجه شد که نشانه سیاه رنگی در عنبیه و در موقعیت معادل ساعت ۶ پدیدار شده است. پکزلی پای جغد را جا انداخت و او را برای دستآموزی نگاه داشت. در طی مراقبتهای مستمر جغد و در طول درمان متوجه شد که پرده سفیدرنگی روی نقطه و نشانه سیاه درون چشم را پوشانده و نوار سفید رنگی آنرا احاطه کرده است. او بعدها فهمید که روند تشکیل بافت ترمیمی را مشاهده کرده است. سالها بعد که پکزلی دانشجوی پزشکی جوانی بود، با دیدن علامت سفید در موقعیت ساعت ۶ در چشم یک جوان باسابقه شکستگی ساق پا بیش از پیش به یافته دوران کودکی خود اطمینان کرد و در آنجا فرصت یافت تا هزاران بیمار را قبل و بعد از بروز بیماریها و جراحیها بررسی کند و حاصل این مشاهدات، تهیه و تکمیل نقشه اولیه عنبیه شناسی شد.
در سال ۱۸۶۶ وی طبابت را در بوداپست آغاز کرد و اولین کتاب او «اکتشاف در قلمرو علم طبیعی و پزشکی» منتشر شد.